ตอนที่ 183 กลางวันรังแกเปิ่นหวังอย่างไร กลางคืน เปิ่นหวังจะรังแกกลับคืนเป็นเท่าตัว

“ซีเอ๋อร์ เจ้ามีทายาทแล้วรึ”

“อืม” อิ่งปู้หลีตอบรับอย่างเคอะเขิน “เพิ่งคลอด ยังไม่ถึงครึ่งขวบ”

“ดี ดี” จ้าวรื่อเทียนเอ่ยคำว่าดีติดต่อกันหลายครั้ง พลางตบไหล่เขา รู้สึกราวกับตนเองกำลังฝันไป

เจียงอวิ๋นซีรู้สึกว่าถึงเวลาที่ตนต้องถอยฉากแล้ว จึงเอ่ยกับจ้าวรื่อเทียนประโยคหนึ่ง

“จริงสิ จ้าวหมิงเยวี่ย หากเจ้าจับตัวได้เมื่อใด ค่อยแจ้งให้เราทราบเมื่อนั้น”

กล่าวจบก็หมุนกายจากไป

คนออกเดินทางในช่วงบ่าย จ้าวรื่อเทียนกับอิ่งปู้หลียืนเคียงข้างกัน นำเหล่าขุนนางมาส่งนางออกนอกเมือง เจียงอวิ๋นซีกับเฉวียนจิ่วโจวนั่งอยู่บนรถม้า ขบวนรถที่ตามหลังมาบรรทุกธัญพืชเต็มคันรถคันแล้วคันเล่า ทั้งยังมีลูกแกะตัวน้อย 100 ตัวที่ฮ่องเต้เฒ่ายืนกรานจะมอบให้นางกิน ร้อง “แบ๊ะ ๆ ๆ” ตามหลังขบวนรถขนธัญพืชมา