กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ไม่รู้ว่าเฉวียนเจียวเจียวล่วงรู้จุดอ่อนนี้ของนางตั้งแต่เมื่อใด ตรงรอยบุ๋มที่ฝ่าเท้าราวกับมีสวิตช์กลไกอยู่ เพียงกดลงไป ทั่วร่างก็พลันอ่อนระทวยไปหมด
“เฉวียนเจียวเจียว” นางเอ่ยเตือน “ปล่อย!”
ทว่าสิ่งที่ตอบกลับมา กลับเป็นการที่เขาประกบริมฝีปากลงมา ปิดกั้นวาจาของนางเสียสิ้น
นางเบิกตากว้าง ทว่าเรื่องเช่นนี้ดูเหมือนเขาจะเจนจัดช่ำชองไปเสียแล้ว
มีเพียงในยามนี้เท่านั้น ที่นางไม่อาจขัดขืนเขาได้
ตัวไร้ประโยชน์เขาย่อมรู้ดี ปากพร่ำบอกว่าไม่ ทว่าร่างกายกลับซื่อสัตย์ยิ่งนัก
ล้อรถม้ายังคงหมุนรุดหน้าไปอย่างต่อเนื่อง บดทับก้อนหินเล็ก ๆ ก้อนสองก้อนเป็นครั้งคราว
ภายในรถม้าคันย่อม กัดริมฝีปากสะกดกลั้นความหฤหรรษ์อันเปี่ยมล้นเอาไว้……
เปอร์เซียตั้งอยู่ทางทิศเหนือของแคว้นเจียง โดยเฉพาะเวลานี้ล่วงเข้าสู่ช่วงปลายฤดูสารทแล้ว ยิ่งขึ้นเหนือ อากาศก็ยิ่งเหน็บหนาวทวีคูณ