กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“คะ…คืนนี้หรือ” มือของอิ่งปู้หลียิ่งสั่นระริกหนักกว่าเดิม
“ไม่ได้รึ”
สำหรับบุรุษผู้หนึ่ง จะทนฟังคำคำนี้ได้อย่างไรกัน???
เขาขบกรามแน่น เอ่ยขึ้นประโยคหนึ่ง “ได้!” จากนั้นก็กระดกน้ำแกงนกพิราบรวดเดียวจนหมด
จู่ ๆ เจียงอวิ๋นซีก็รู้สึกประหม่ายิ่งกว่าเริ่นซวนซวนเสียอีก
ไม่รู้ว่าก้าวนี้ของตนเดินถูกหรือไม่ อย่างไรเสียชาติติดค้างคนทั้งสองนี้อย่างแน่นอนแล้ว
นางล้วงเอากุญแจดอกหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อ ยื่นส่งให้เขา “นี่คือเรือนที่ข้าซื้อให้เจ้าในเมืองหลวง ทำเลดีทีเดียว เป็นเรือนสามชั้นสามประตู รับไว้เถิด”
ทว่าเขากลับมิได้ยื่นมือไปรับ “ผู้ใต้บังคับบัญชามีเงิน ติดตามฝ่าบาทมาหลายปีนี้ ฝ่าบาททรงใจกว้างมือเติบมาโดยตลอด ผู้ใต้บังคับบัญชาเก็บหอมรอมริบไว้ได้ไม่น้อยแล้ว”