เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“คืนนี้ แค่ก เจ้ามาถวายงานบนแท่นบรรทม”
เมื่อได้ยินประโยคนี้ แววตาของเฉวียนจิ่วโจวพลันสว่างวาบขึ้น จากนั้นก็ค่อย ๆ หม่นแสงลงอีกครา
เขาเข้าใจดีว่านี่เป็นเพียงเล่ห์เหลี่ยมของนางเท่านั้น
ดั่งเช่นก่อนที่นางจะออกศึก เพราะกลัวว่าเขาจะไม่ยินยอม จึงหลอกล่อเขาว่าพอกลับมาแล้วจะแต่งงานกับเขา
นางคำนวณสารพัด ทว่ามิได้คำนวณว่าตนเองจะกลับมาเร็วถึงเพียงนี้ จึงเป็นผลดีแก่เขาไป
ครั้งนี้ก็เฉกเช่นเดียวกัน
ทุกคราที่นางคิดจะกระทำเรื่องที่นางเห็นว่ายากที่เขาจะยินยอม ก็มักจะตบหัวแล้วลูบหลัง มอบรางวัลปลอบใจให้เขาก่อนเสมอ
ทว่าเรื่องที่นางปรารถนาจะทำ เขาหรือจะห้ามปรามมิให้นางทำได้
“เจ้าไปเถิด” เขาทอดสายตาต่ำลง
นางโอบรอบคอเขาดั่งปลอบประโลมลูกสุนัขตัวน้อยตัวหนึ่ง แล้วจุมพิตลงบนใบหน้าของเขาคราหนึ่ง