เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ผู้คนล้วนกล่าวกันว่า ‘แผนการของวันเริ่มต้นที่ยามเช้า’ วันนี้เราจะให้เจ้าได้เห็นเอง ว่าเราเป็นสตรีจริง ๆ หรือไม่…”
เจียงอวิ๋นซีก้มกายลง กัดกระดุมคอเสื้อของเขาออกในคำเดียว รับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าร่างเบื้องล่างสั่นสะท้านขึ้นมา
นางยกมุมปากขึ้น ดวงตาดอกท้ออันงดงามทอดมองเขาอย่างล้อเลียน: “กลัวแล้วรึ?”
แม้เขาจะพยายามอย่างยิ่งที่จะทำตัวให้ดูเย็นชาเฉยเมยดังเช่นปกติ ทว่าเจียงอวิ๋นซียังคงมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่า ปลายหูของเขาแดงระเรื่อขึ้นมาอีกแล้ว
“นี่อยู่บนรถม้านะพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท เล่นท่ายากถึงเพียงนี้เชียวหรือ?”
เจียงอวิ๋นซีใช้มือข้างหนึ่งค้ำศีรษะไว้ ส่วนมืออีกข้างก็ใช้หญ้าหางหมาที่เขาเพิ่งจะใช้จี้ฝ่าเท้านางเมื่อครู่ ปัดผ่านแพขนตาที่ดำขลับดุจขนกาดำของเขาเบา ๆ พลางหัวเราะอย่างเกียจคร้าน: