กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“อะไรกัน เจ้าถึงกับไม่พาเปิ่นหวังไปด้วยรึ?!!”
เจ้าคนไร้มโนธรรมตัวน้อยนี้ ไฉนจึงทำเช่นนี้ได้เล่า
“เจ้า... เจ้าก็จะไปด้วยหรือ แต่หากเจ้าก็ไปด้วย แล้วมีคนชิงราชบัลลังก์จะทำอย่างไรเล่า”
“ใครกล้า!”
ดวงตาของเฉวียนจิ่วโจวหรี่ลงอย่างอันตราย จากนั้น แววตาจึงปรากฏความภาคภูมิใจอยู่เล็ก ๆ
“ฝ่าบาท ไม่ใช่ฝ่าบาทพระองค์เดิมในวันวานแล้ว”
“ยามนี้ ในพระหัตถ์ของฝ่าบาทกุมทหารส่วนตัวกองนั้นของจักรพรรดิองค์ก่อนไว้ ทั้งเจียงอวิ๋นเจ๋อและเจียงอวิ๋นหนิงต่างก็จงรักภักดีต่อเจ้าอย่างสุดใจ เป็นแขนซ้ายขวาของเจ้า ฝ่าบาทเสด็จนำทัพด้วยพระองค์เองปราบปรามชายแดน เกียรติยศสงครามเกริกไกร สร้างชื่อเสียงบารมีระบือไกล ย่อมเป็นที่มุ่งหมายแห่งใจประชาราษฎร์
ขอลองถามดูว่าในเวลานี้ มีผู้ใดยังกล้าชิงราชบัลลังก์อีก