ตอนที่ 103 อยู่ให้ห่างจากซูซีเยวี่ยเสียหน่อย เปิ่นหวัง หัวใจจะเจ็บปวด

เจียงอวิ๋นซีถูกจูบจนมึนงงไปหมด หน้ามืดตาลายจนเคลิบเคลิ้มหลงใหล กระทั่งไม่ได้สังเกตว่าในห้องทรงพระอักษรยังมีคนอื่นอยู่อีกหรือไม่ ยามที่เขาถอนริมฝีปากออกไป นางก็หอบหายใจจนตัวโยนเสียแล้ว

เขาบีบขากรรไกรล่างของนางไว้ แล้วเอ่ยอย่างดุดันว่า “ช่วงเวลานี้ เหตุใดจึงไม่มาหาเปิ่นหวัง!”

นางเอ่ยว่า “แต่ท่านอ๋องก็มิได้มาหาเรานี่นา เรายังนึกว่าช่วงนี้ท่านอ๋องจะยุ่งมากเสียอีก”

เขาจ้องมองริมฝีปากคู่นั้นที่ถูกตนจูบจนขึ้นสีแดงระเรื่อประหนึ่งผลไม้เคลือบน้ำตาลเสียบไม้ ก่อนจะกัดลงไปอย่างดุดันอีกครา

“แม้ข้ามิไป เจ้าจะไม่มาเชียวหรือ แม้ข้ามิไป เจ้าจะไม่ส่งข่าวคราวมาบ้างเลยหรือ!”

เจียงอวิ๋นซีหลุดหัวเราะพรืดออกมา

“ดังนั้นที่เจ้าไม่มาหาเรา ก็แค่อยากจะพิสูจน์ดูว่าเราจะไปหาเจ้าหรือไม่กระนั้นหรือ”