ตอนที่ 85 ราชาของข้าจงเจริญ!

สีหน้าของเสี่ยวซุ่นจื่อตึงเครียดเป็นอย่างยิ่ง

ฝ่าบาททรงกำชับไว้ว่าไม่อาจบอกได้ว่าพระองค์เสด็จไปที่ใด แต่เขาก็กังวลในพระองค์จริง ๆ จึงทำได้เพียงเอ่ยว่า “ฝ่าบาทเสด็จไปยังสถานที่ที่ผู้รับใช้ไม่กล้าบอกท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ…”

สีหน้าของเฉวียนจิ่วโจวเปลี่ยนไปในชั่วพริบตา

“ไปตั้งแต่ อะไรกัน”

“เสด็จไปได้ครู่หนึ่งแล้วพ่ะย่ะค่ะ… เอ๊ะ ท่านอ๋อง!”

สิ้นเสียง เงาร่างสีม่วงสายนั้นก็อันตรธานหายไปแล้ว

เสี่ยวซุ่นจื่อพึมพำเสียงแผ่ว “รู้หรือว่าผู้รับใช้หมายถึงที่ใด อย่าไปผิดเล่า”

ด้วยความเร็วสูงสุด เฉวียนจิ่วโจวก็บุกมาถึงหน้ากระโจมค่ายนอกเมืองของเจียงอวิ๋นเจ๋อ

กระโจมค่ายเบื้องหน้ามียอดทหารคุ้มกันแน่นหนา ทหารสองนายขวางอยู่ตรงหน้าเขาแล้วเอ่ยอย่างปิงปิงว่า

“ขออภัยพ่ะย่ะค่ะท่านอ๋อง เขตทหารสำคัญ หากไม่ได้รับเชิญมิอาจล่วงล้ำเข้าไป”