กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจียงอวิ๋นซีเบิกตากว้างขึ้นฉับพลัน
ริมฝีปากของทั้งสองแตะสัมผัสเพียงชั่วครู่ก็ผละออก ราวกับเพียงต้องการปิดปากเล็ก ๆ ที่เจื้อยแจ้วไม่หยุดของนาง เขาเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังเคร่งขรึมว่า
“ขออภัย ศีรษะของเปิ่นหวังนั่งรถม้าแล้วเวียนศีรษะเล็กน้อย ทำได้เพียงลองใช้วิธีรักษานั้นเมื่อคราวก่อนดูอีกที...”
เจียงอวิ๋นซี : !!!
“เราจะไปเชื่อเรื่องเหลวไหลของเจ้าได้อย่างไร! หมอกำมะลอคนไหนพูด เราจะไปคิดบัญชีกับเขา!”
ชั่วพริบตาถัดมา ริมฝีปากนุ่มละมุนของเขาก็ทาบทับลงมาอีกครา
“เวียนหัวอีกแล้ว...”
ครานี้จูบเนิ่นนานกว่าคราวก่อนเล็กน้อย ซ้ำเขายังโอบรัดเอวของนางไว้อย่างเผด็จการ
เจียงอวิ๋นซีผลักเขาออกด้วยความขุ่นเคือง
“เฉวียนจิ่วโจว เจ้าไม่รู้หรืออย่างไร ว่าเราเป็นบุรุษ!”