กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจียงอวิ๋นซีเพียงหวนนึกถึงท่าทางที่รังแกง่ายดายยิ่งนักของเขาในยามที่ถูกนางหยอกเย้าวันนั้น รู้สึกว่าให้เขามาเป็นฮองเฮาของนางก็ไม่เลว ปากจึงพลั้งเผลอหลุดพูดออกไปเช่นนั้น
เมื่อมองดูสีหน้าของเฉวียนจิ่วโจวที่เริ่มทวีความอันตรายขึ้นเรื่อย ๆ นางจึงเอ่ยว่า “ไม่มีอันใด เราบอกว่า ที่ไม่ทายก็คือท่านอ๋องทายไม่ถูกต่างหาก”
สีหน้าบนดวงหน้าของเฉวียนจิ่วโจวถึงได้ผ่อนคลายลง ทว่าก้นบึ้งของดวงตากลับผุดความผิดหวังจาง ๆ สายหนึ่งขึ้นมา
เขายังนึกว่าเจ้าตัวไร้ประโยชน์ถุงน้ำดีพองโต คิดจะหยอกเย้าเขาอีกแล้ว...
“เปิ่นหวังจะทายไม่ถูกได้อย่างไร มิใช่เริ่นซวนซวนหรอกหรือ”
ยามที่เอ่ยชื่อนี้ออกมา เขากลับรู้สึกแปลกประหลาดยิ่งนักที่มีรสเปรี้ยวสายหนึ่งตีตื้นขึ้นมาในลำคอ