กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจียงอวิ๋นซีเงยหน้าขึ้นมาด้วยดวงตาสะลึมสะลือ มองดูเฉวียนจิ่วโจวตรงหน้ากับมือที่ยื่นมาเหนือศีรษะของนาง ในสมองพลันมึนงงไปชั่วขณะ
“เฉวียน... ผู้สำเร็จราชการ เจ้ามาแล้วหรือ”
นางรีบลุกขึ้นนั่ง ปรับท่านั่งเล็กน้อย แล้วยกมือขึ้นเช็ดมุมปากตามจิตสำนึก
เฉวียนจิ่วโจวชักมือกลับเพื่อกลบเกลื่อนความกระอักกระอ่วน กำมือขวาขึ้นกระแอมไอเบา ๆ ก่อนจะใช้มือซ้ายหยิบผ้าเช็ดหน้าสีม่วงผืนหนึ่งออกจากแขนเสื้อยื่นให้นาง
เจียงอวิ๋นซีรับผ้าเช็ดหน้าที่เขายื่นให้มาเช็ด จึงพลันนึกขึ้นได้ว่า ทางฝั่งนางนั้น ได้เก็บผ้าเช็ดหน้าของเขาไว้ผืนหนึ่งแล้ว ซักสะอาดแล้วแต่ยังหาโอกาสคืนให้เขาไม่ได้ ตอนนี้กลับมีมาเพิ่มอีกผืน...
“เมื่อครู่ บนเส้นพระเกศาของฝ่าบาทมีแมลงตัวหนึ่งพ่ะย่ะค่ะ” ถือว่าเฉวียนจิ่วโจวได้เอ่ยอธิบาย
“อ้อ” เจียงอวิ๋นซีขานรับคำหนึ่ง ทั้งมิได้ติดใจเอาความ