ตอนที่ 35 ตัวไร้ประโยชน์โมโหแล้วเท่เกินร้อยล้านจุด

เจียงอวิ๋นซีในยามนี้มิรู้เลยแม้แต่น้อยว่าในใจเขาคิดสิ่งใดอยู่ นางควบม้าเร่งแส้กลับคืนสู่วังหลวง

หนึ่งชั่วยามกว่าให้หลัง เหล่าแพทย์หลวงแห่งสำนักแพทย์หลวงต่างพากันสะอึกสะอื้นหิ้วกล่องยา เดินเกาะกลุ่มเป็นขบวนออกจากวังไป

ได้ยินว่าโรคที่พวกเขาต้องออกจากวังไปรักษาคือโรคสุนัขบ้าที่ทำให้คลุ้มคลั่ง หากถูกข่วนหรือถูกกัดยังจะติดโรคได้ แต่ละคนจึงหวาดกลัวแทบตาย

พวกเขาเป็นถึงแพทย์หลวงผู้สูงส่ง ไฉนเลยจะมารักษาชาวบ้านสามัญชนเล่า ฮ่องเต้ผู้นี้สมองเลอะเลือนจริงแท้!

ครั้นโอ้เอ้จนมาถึงที่หมาย พวกเขาถึงได้พบว่าในโรงหมอมีหมอชาวบ้านมารวมตัวกันอยู่มหาศาลแล้ว คนเหล่านั้นต่างก็หิ้วกล่องยา แต่ละคนล้วนผึ่งผายองอาจ ทั้งยังกำลังสนทนาแลกเปลี่ยนวิชาแพทย์ต่อกัน

ซีกงกงเอ่ยอยู่ด้านข้างว่า