ตอนที่ 33 บุรุษคนหนึ่ง มีกระดูกร่างบอบบางเพียงนี้เชียวหรือ?

เฉวียนจิ่วโจวร่างพลันชะงักแข็งเกร็ง เขาหาได้หยุดรั้งหรือหันหลังกลับไม่ เพียงใช้มือดึงเศษผ้าผืนที่ฉีกขาดเสียหายขึ้นมา ก่อนสาวเท้าก้าวจากไปอย่างรวดเร็ว

เจียงอวิ๋นซียกมือขึ้นกุมหน้าผาก

จบสิ้นกันแล้ว ขาใหญ่ของนางคงเกาะไว้ไม่มั่นคงแล้วเป็นแน่ เขาจะไม่โมโหจนแทบตายเลยหรือไร!

ตำแหน่งฮ่องเต้หมานี้ใครอยากเป็นก็เป็นไปเถอะ อย่างไรเสียนางก็ไม่อยากเป็นแล้ว วู้ววา

ยามเข้าเฝ้าเพื่อว่าราชการในวันที่สอง สายตาของเจียงอวิ๋นซีกวาดมองรอบหนึ่ง ทว่ากลับไม่เห็นแม้แต่เงาของเฉวียนจิ่วโจว

“ผู้สำเร็จราชการเล่า”

ซีกงกงที่อยู่ด้านข้างเอ่ยทูลว่า “ทูลฝ่าบาท ผู้สำเร็จราชการลาป่วยพ่ะย่ะค่ะ”

ป่วยจริงหรือไม่นั้น เจียงอวิ๋นซีล้วนกระจ่างแจ้งแก่ใจ นางกำลังคิดจะเข้าเฝ้าเพื่อว่าราชการต่อ ทันใดนั้นก็มีผู้หนึ่งเดินเยื้องย่างผึ่งผายเข้ามาจากภายนอก

“ต้องขออภัยด้วย การเดินทางบนถนนติดขัดเล็กน้อย กระหม่อมจึงมาล่าช้าพ่ะย่ะค่ะ”