ตอนที่ 24 ฝ่าบาทปั่นหัวเปิ่นหวังเล่นบนฝ่ามือหรือ?

“พี่ชายมิใช่ตัวไร้ประโยชน์!”

เจียงอวิ๋นหนิงเอ่ยว่า “หากเขาเป็น ย่อมไม่ส่งข้ามาจัดการเรื่องนี้ ข้าเป็นถึงองค์ชาย เหตุใดต้องมารองรับโทสะที่นี่ด้วย!”

เขาปลดเชือกชุ่มน้ำมันตุงบนตัวออกด้วยความโกรธแค้น เนื้อผ้าไหมอันสูงค่าของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำมันตุงโสโครก เศษฟาง และฝุ่นผง

คุณลุงเอ่ยว่า “เช่นนั้นเหตุใดเขาจึงไม่มาเองเล่า?”

เจียงอวิ๋นหนิงเอ่ยว่า “เหลวไหล! พี่ชายของข้าเป็นถึงประมุขแห่งแผ่นดิน ย่อมต้องพิจารณาการใหญ่ จะเจียดพลังจิตมาจัดการเรื่องพรรค์นี้ของพวกเจ้าได้อย่างไร?!”

เจียงอวิ๋นซียกมุมปากขึ้น นางนั่งอยู่หลังกองฟางข้าวร่วมกับอิ่งปู้หลี

คุณลุงผู้นั้นจึงได้ปริปาก เล่าต้นสายปลายเหตุทั้งหมดออกมา

เขาเอ่ยอย่างเคียดแค้นว่า “คนพวกนั้นล้วนสมควรตายทั้งสิ้น!”