กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเปรี้ยวจาง ๆ สายหนึ่ง เจียงอวิ๋นซีเบิกดวงตากลมโตดั่งองุ่นสีม่วงคู่นั้น สบตากับเขาแวบหนึ่งแล้วเงยหน้าขึ้นทันที
“เราเอาอกเอาใจท่านอ๋องเพราะ ‘อิ่งซานเชียน’ เสียที่ไหนกัน นี่คือความห่วงใยจากก้นบึ้งของหัวใจที่เรามีต่อท่านอ๋องต่างหาก!”
“ห่วงใยรึ”
เจียงอวิ๋นซีกล่าว “ย่อมเป็นเช่นนั้น ท่านอ๋องเป็นพันธมิตรของเรา สำหรับเราแล้วยังเป็นสหายด้วย หากท่านอ๋องเป็นอะไรไป เราย่อมต้องใส่ใจยิ่งเป็นแน่”
เฉวียนจิ่วโจวหันหน้ากลับมา กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เปิ่นหวังเห็นว่าฝ่าบาทคงใส่ใจแค่ปากกระมัง เป็นมือสังหารของ ‘อิ่งซานเชียน’ ที่ทำร้ายเปิ่นหวัง ฝ่าบาทไม่ควรลงทัณฑ์ให้สาสม เพื่อคืนความเป็นธรรมให้เปิ่นหวังหรอกหรือ”