เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 250 เกิดเรื่องที่คฤหาสน์ชนบท
เถ้าแก่แนะนำทีละอย่าง พลางเปิดถาดใบที่สอง “ชิ้นพวกนี้เป็นเครื่องหยก มีกำไลหยกมรกตวงหนึ่ง เนื้อดีนัก โปร่งใสอย่างยิ่ง ยังมีจี้หยกขาวคู่หนึ่ง สลักลวดลายนกกางเขนเกาะปลายคิ้ว ซึ่งเหมาะที่สุดสำหรับฮูหยินที่เพิ่งแต่งงาน”
ซ่งอวิ๋นซีมองพี่สะใภ้ใหญ่กับพี่สะใภ้รอง “พวกเจ้าก็เลือกให้มากหน่อย ตอนที่พวกเจ้าเพิ่งมาถึงเมืองหลวง ข้าก็คิดจะพาพวกเจ้ามาเดินดูของ แต่ยุ่งเสียจนไม่มีเวลา”
พี่สะใภ้ทั้งสองยิ้มจนรอยย่นบนใบหน้าเผยออกมา ทั้งสองเอ่ยพร้อมกัน “เช่นนั้นก็ขอบคุณพระชายาองค์รัชทายาท” ทั้งสองเลือกของที่ชอบไปหลายอย่าง
ซ่งอวิ๋นหลานก็เลือกไปบ้าง คณะเดินทางยังไปซื้อผ้าและเสื้อผ้าต่อ ไปกินข้าวที่ภัตตาคาร แล้วจึงกลับจวนอ๋อง
เมื่อนางลากร่างอันอ่อนล้ากลับมาถึงเรือนต้นอู๋ถง ก็เห็นเซียวจิ่งหานนั่งดื่มชาอย่างสบายอารมณ์อยู่ในเรือน เห็นนางเดินเข้ามาก็อดเย้าแหย่ไม่ได้ “วันนี้เจ้าไปวิ่งมากี่ลี้กัน เหตุใดจึงอ่อนเพลียถึงเพียงนี้”