เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 233 ไปหายาสารภาพความจริงในมิติ
จื่อซูกำเสื้อคลุมตัวนอกที่ซ่งอวิ๋นซีเพิ่งถอดไว้ในมือ “ใช่แล้วเพคะ พระชายาองค์รัชทายาท ท่านยังไม่วางใจการทำงานขององครักษ์เงาอีกหรือเพคะ”
“ท่านรออยู่ในห้องเถิดเจ้าค่ะ บ่าวจะเตรียมน้ำชาและของว่างไว้ให้ รอพวกเขาพาคนกลับมาแล้วท่านค่อยไปสอบสวน ดีหรือไม่เจ้าคะ อีกอย่าง หากฝ่าบาทลงโทษท่านไม่ได้แล้วหันมาเอาเรื่องพวกเราแทนจะทำอย่างไร บ่าวยังอายุไม่มากและยังไม่ได้ออกเรือนเลยนะเจ้าคะ”
ซ่งอวิ๋นซีคิดดูแล้วก็เห็นด้วย หากเกิดเรื่อง “ข้าไม่ได้สังหารป๋อเหริน แต่ป๋อเหรินกลับตายเพราะข้า” เช่นนั้นคงไม่ดี นางจึงนั่งลงตามแรงประคองของไป๋จื่อ “ได้ เช่นนั้นข้าจะรอพวกเขาพาคนกลับมา”
นางยกถ้วยชาขึ้นจิบคำหนึ่ง ก่อนพลันนึกบางอย่างขึ้นมาได้ จึงวางถ้วยชาลงแล้วขมวดคิ้วมองจื่อซู “ข้าจำได้ว่าไป๋จื่อมิใช่เด็กกำพร้าหรือ แล้วมารดาชราที่อยู่เบื้องบนกับหลานชายหลานสาวที่อยู่เบื้องล่างมาจากที่ใดกัน”
ใบหน้าของจื่อซูยับย่นเป็นก้อน นางฝืนฉีกยิ้มแข็ง ๆ ออกมา “บ่าวไม่ทราบเจ้าค่ะ”