ตอนที่ 224 ไล่ตามไปถึงติ้งโจว

ตอนที่ 224 ไล่ตามไปถึงติ้งโจว

ออกจากเมืองไปตามทาง มองป่าเขาลำเนาไม้เบื้องหน้า สูดลมหายใจลึกหนึ่งครั้ง ก็อดรำพึงไม่ได้ว่าอากาศข้างนอกดีจริง ๆ หากทุกวันมีเวลาออกมาเดินเล่นสักรอบก็คงดี

นางควบม้าตรงไปติ้งโจวตลอดทาง ความรู้สึกที่ได้ควบม้าเช่นนี้ดีจริง ๆ นางไม่รู้ว่า วันนี้เซียวจิ่งหานอยู่ในราชสำนัก สีหน้าดำคร่ำเครียดตลอดทั้งวัน

เดิมทีเขาต้องไปหารือกับฮ่องเต้ฉี่หยวนก็ไม่ได้ไป พอเลิกขุนนางก็รีบรุดกลับมาอย่างเร่งร้อน พอถึงเรือนต้นอู๋ถง ไป๋จื่อก็ยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้เขาด้วยสีหน้าเหี่ยวแห้ง

เขาคลี่ออกดู ความโกรธชั่วพริบตาพุ่งขึ้นถึงขม่อม กำกระดาษแผ่นนั้นไว้ในฝ่ามือ เอ็นที่แขนโป่งขึ้น

มองเหล่าคนรับใช้ที่คุกเข่าเต็มลานเรือนต้นอู๋ถงด้วยไอสังหาร รวมถึงองครักษ์เงาที่รับหน้าที่ดูแลเรือนต้นอู๋ถง

คำพูดของเขาแทบเล็ดลอดออกมาจากซอกฟัน “ข้าจะไม่ลงโทษพวกเจ้าตอนนี้ รอให้ข้าพานางกลับมาก่อน แล้วจะให้พวกเจ้าได้เห็นดีกัน”

คนในลานบ้านต่างหวาดกลัวจนตัวสั่น เหงื่อเม็ดใหญ่ ๆ ไหลลงมา

เซียวจิ่งหานหันกายก้าวยาว ๆ ไปยังคอกม้า จูงตะลุยหิมะของตนออกจากจวนอ๋อง