กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 198 หวังจืออวี่สืบข่าว
เซียวจิ่งหานมองแววตาที่หลบหลีกของแม่นางตรงหน้า ในใจยิ่งแน่ใจว่าสองคนนี้มีพิรุธ เพียงแต่เหตุใดพวกนางจึงต้องสร้างสถานะเช่นนี้ขึ้นมาให้เขาอีก วกวนอยู่ที่จุดใดกันแน่
เขาเอ่ยตอบพลาง “ข้าก็เอาแต่ว่างอยู่ที่บ้านทั้งวัน เห็นพวกเจ้ายุ่งอยู่ ใจก็อดรู้สึกลำบากไม่ได้ คิดว่าหากมีตลาดนัด รอให้ข้าหายดีแล้ว จะไปรับจ้างใช้แรงสักงาน จะได้ช่วยเหลือครอบครัวบ้าง”
หวังจือชิวได้ยินเช่นนั้น ความยินดีในใจปิดไว้ไม่อยู่ เอ่ยอย่างเขินอาย “ท่านสามี อันที่จริงเจ้าไม่ต้องคิดมากนักหรอก ธัญพืชที่บ้านเราพอกิน รอให้ร่างกายเจ้าดีขึ้นก่อนเถิดเจ้าค่ะ”
เซียวจิ่งหานตอบคำไป แต่ดวงตากลับจ้องไปยังหวังจืออวี่ที่เดินมาจากระยะไกล เขาหรี่ตาลงในชั่วพริบตา ในใจพลันเกิดความคิด คนผู้นี้ดูซื่อตรง ไม่รู้ว่าจะเค้นคำพูดจากปากเขาได้หรือไม่