เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 194 วิกฤตที่ด่านพักม้า
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ด้านนอกประตูใหญ่ของกองทหารประจำการป้อมศิลาเขียวมีคนผู้หนึ่งเดินเข้ามา สวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง เส้นผมยุ่งเหยิงกระเซอะกระเซิง ดูไปแล้วไม่ต่างอันใดจากขอทาน
เขาพร่ำบอกปากเปียกปากแฉะว่าต้องการพบแม่ทัพซู เวรยามของค่ายใหญ่เมื่อวานขับไล่เขาไปแล้ว วันนี้เห็นเขากลับมาซ้ำอีก มอบของกินให้ก็ไม่เอา
มีเพียงประโยคเดียวคือต้องการพบแม่ทัพซู ทหารหน้าประตูจึงจำต้องเอ่ยอย่างจนใจว่า “ได้ ข้าจะเข้าไปรายงานเดี๋ยวนี้ เจ้ามีเรื่องธุระจริง ๆ จะดีที่สุด มิฉะนั้นอย่าหาว่าข้าไร้ความปรานี”
“ดี ๆ ลำบากสหายแล้ว ภายหน้าข้าจะมาดื่มสุรากับเจ้าแน่นอน” ทหารผู้นั้นปรายตาค้อนใส่เขาหนึ่งครา หลังจากสบตากับทหารอีกนายแล้ว จึงสาวเท้าก้าวใหญ่เดินเข้าไปในค่ายทหาร ในใจคิดเพียงว่า คนผู้นี้กลายเป็นขอทานไปแล้วแท้ ๆ ยังจะเที่ยวคุยโวโอ้อวดอีก
พลทหารเฝ้าค่ายวิ่งเหยาะ ๆ ตลอดทางมาจนถึงกระโจมทหารของซูเฉิงเหนียน ก่อนจะรายงานอยู่ด้านนอกกระโจมว่า “ท่านแม่ทัพ นอกค่ายใหญ่มีคนผู้หนึ่ง เมื่อวานก็มาแล้วขอรับ บอกว่ามาหาท่านด้วยมีเรื่องด่วน”
ซูเฉิงเหนียนครุ่นคิดครู่หนึ่ง แม้ตนเองจะไม่รู้ว่าเป็นผู้ใด แต่หากอีกฝ่ายมีเรื่องด่วนจริง ๆ ขึ้นมาก็คงไม่ดี จึงลุกขึ้นเดินออกไปข้างนอก “ได้ ข้าจะออกไปดูเดี๋ยวนี้”