ตอนที่ 181 โรงงานงานปักไฟไหม้

ตอนที่ 181 โรงงานงานปักไฟไหม้

ซ่งอวิ๋นซีนั่งอยู่ที่นั่งเอก ยกถ้วยชาขึ้นจิบช้า ๆ เวลาผ่านไปจนถึงครึ่งชั่วยาม ในยามที่ซ่งอวิ๋นซีเริ่มร้อนใจอยู่บ้าง ช่างตีเหล็กจ้าวก็กลับมาในที่สุด

เขานำแผ่นสปริงในมือออกมาดัดจนโค้งถึงเจ็ดส่วน แล้วปล่อย แผ่นสปริงส่งเสียง “เถง” เด้งกลับสู่รูปเดิม ไม่เสียรูปแม้แต่น้อย เขายังดัดพับซ้ำอีกห้าหกครั้ง ทุกครั้งที่เด้งกลับล้วนฉับไวเด็ดขาด ไม่มีทีท่าเหนื่อยล้า

เขาเงยตามองซ่งอวิ๋นซี ไม่ได้โอ้อวดความดีความชอบ เพียงวางแผ่นสปริงลงบนถาด แล้ววางไว้ที่ขอบโต๊ะน้ำชา

ซ่งอวิ๋นซีเดินไปหยิบขึ้นมา ปลายนิ้วบีบปลายทั้งสองข้างแล้วดัดดูเล็กน้อย อีกทั้งยกส่องแสงดูความหนาและความสม่ำเสมอ แล้วพยักหน้า “ฝีมืออาจารย์จ้าวดีนัก”

พอคำพูดขาด หลิวซานมู่ก็หยุดมือ เขาเป่าเศษไม้บนหีบไม้ออกเบา ๆ แล้วดันฝาหีบปิด—ประกบสนิทไม่มีช่อง เดือยเข้าลิ้นทั้งสี่มุมประกบแน่นสนิท ไม่สั่นคลอนแม้แต่น้อย เขายังดึงฝาเปิดออก ผนังด้านในเรียบเนียนดุจกระจก ความหนาผนังสม่ำเสมอ หนาสามส่วนพอดี