ตอนที่ 140 ซูมู่เฉินถูกงูกัด

ตอนที่ 140 ซูมู่เฉินถูกงูกัด

อั้นอีไปตรวจดูแล้วกลับมา ยืนยันว่าพอจะพักคนได้ พวกเขาจึงประคองกันไปที่ถ้ำเพื่อพักอาศัยชั่วคราว

ซ่งอวิ๋นซีถือโอกาสที่อั้นอีไปหาที่พักชั่วคราว นางไปดูแถบใกล้เคียงว่าพอจะหาสมุนไพรได้บ้างหรือไม่ ใบหน้าแต่ละคนบวมพองดูแล้วแทบแสบตา โดยเฉพาะเซียวจิ่งหาน ใบหน้าที่เคยสง่างามองอาจราวกับเทพบุตรยามนี้มองแล้วช่างน่าอนาถยิ่งนัก

นางคิดว่า ในสถานที่อย่างป่าหมอกพิษนี้ ย่อมมีสิ่งมีพิษเกิดขึ้นมากมาย แต่สรรพสิ่งระหว่างฟ้าดินล้วนส่งเสริมและหักล้างกัน ใกล้ ๆ ต้องมียาสมุนไพรที่ยับยั้งพิษหมอก นางค้นหาอย่างละเอียดตามชายขอบป่าหมอกพิษ จนในที่สุดก็พบดงชีเย่ย์อีจือฮวาขึ้นเป็นผืนข้างแอ่งที่ลุ่มชื้นแห่งหนึ่ง

อีกทั้งยังพบปั้นจือเหลียนหลายต้นในร่องหินไม่ไกลนัก

เซียวจิ่งหานตามอยู่ข้างหลังอย่างอ่อนแรงไร้เรี่ยวแรง ไม่เอ่ยสักคำตลอดทาง

ซ่งอวิ๋นซีทั้งเจ็บใจทั้งขำ “กลายเป็นเช่นนี้แล้ว แม้แต่จะพูดยังลำบาก เจ้าอยู่เฉย ๆ ไม่ได้หรือ? ต้องออกมาสร้างความวุ่นวายด้วยหรือ”