เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 134 เตรียมออกเดินทาง
ขณะที่เซียวจิ่งหานกลับมา ซ่งอวิ๋นซีกำลังหารือเรื่องการจัดโรงปักผ้ากับซูมู่เฉิน สิ่งที่ซ่งอวิ๋นซีคิดคือทำให้เป็นเหมือนโรงงานในยุคปัจจุบัน คือเสื้อผ้าสำเร็จรูปกับการปักผ้าเป็นแบบแผนเดียวกัน
ซูมู่เฉินฟังนางเล่าจบก็ตื่นเต้นจนลุกพรวดขึ้น เพราะออกแรงมากเกินไป เก้าอี้ด้านหลังจึงถูกลากจนล้มลงบนพื้นเสียง “ปัง” เขาไม่รู้สึกตัวเลย
ดวงตาทั้งสองสว่างจนน่าตกใจ “อวิ๋นซี เจ้าคิดได้อย่างไร เจ้า...เจ้าเป็นอัจฉริยะทางการค้าจริง ๆ”
ซ่งอวิ๋นซีถูกท่าทีเช่นนี้ของเขาทำให้เอนหลังเล็กน้อย ใบหูร้อนผ่าวบ้าง นางคิดในใจ ของในยุคปัจจุบันมีมากมาย นางทำเองไม่เป็น ก็เลียนแบบมาใช้สักหน่อยไม่ได้หรือ ต่อไปยังมีอีกมาก ขอเพียงคิดทำก็มี แต่กลัวหยิบออกมามากเกินไปจะทำให้ผู้คนสงสัยเท่านั้น
นางมองใบหน้าที่จริงใจเกินไปของพี่ชายตนเองครั้งหนึ่ง แล้วเบนสายตาไปทางประตู ก็ปะทะเข้ากับสีหน้าล้อเล่นของเซียวจิ่งหานพอดี