เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 123 ไฉเหรินหลินส่งหลักฐาน
ทั้งสองคนเดินทางมาถึงพระราชวังตลอดทาง ก่อนอื่นเข้าไปถวายชาแด่ฝ่าบาท แล้วจึงไปยังตำหนักของฮองเฮา
ถวายชาเสร็จแล้ว ฮองเฮาต้องการให้ซ่งอวิ๋นซีนั่งอยู่สักครู่ เซียวจิ่งหานจึงได้แต่ไปรอที่นางที่ตำหนักของฝ่าบาท เขาไม่สะดวกอยู่ในวังหลังเป็นเวลานาน ตอนจากไปเขากล่าวกับซ่งอวิ๋นซีว่า “อย่าอยู่นานเกินไป เด็กในจวนจะหาท่านแม่ หากหาไม่พบจะร้องไห้เอา”
ซ่งอวิ๋นซีพยักหน้ากล่าว “ท่านอ๋องไปเถิดเจ้าค่ะ หม่อมฉันทราบแล้วเจ้าค่ะ” นางเข้าใจว่าเซียวจิ่งหานกลัวนางถูกฮองเฮากลั่นแกล้ง จึงตั้งใจกล่าวคำเหล่านั้นออกมาเมื่อครู่
เซียวจิ่งหานจากไปแล้ว ซ่งอวิ๋นซีจึงได้นั่งลง นางเพิ่งยกถ้วยชาขึ้น ไฉเหรินหลินก็กล่าว “ได้ยินว่าพระชายาอ๋องจ้านมาจากชนบท พวกเจ้าดูสิ ผิวของพระชายาอ๋องจ้านนุ่มราวกับไข่ไก่ที่กะเทาะเปลือกแล้ว อย่าว่าแต่เลย ชนบทนี้แหละเลี้ยงคนจริง ๆ”
ซ่งอวิ๋นซีบ่นอยู่ในใจ ล้วนเป็นพวกผู้หญิงที่ว่างจนแทบจะออกไข่