เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 275 เสิ่นหว่านได้อาณาจักรธุรกิจที่เธอต้องการ และกำลังจะต้อนรับลูกคนแรกของเธอ
เสิ่นหว่านกินอิ่มแล้ว มือวางทาบไว้บนท้อง สายตามองออกไปนอกหน้าต่างดูหิมะอย่างเรื่อยเปื่อย
ผ่านไปครู่หนึ่ง เธอก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเอ่ยขึ้นมาประโยคหนึ่งด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ
“อ้อจริงสิ พี่เสี่ยวเหมยพี่ยังจำเรื่องที่ฉันเคยเล่าให้ฟังได้ไหม ก่อนหน้านี้มีคนหนึ่ง อาศัยว่าเกี่ยวดองเป็นญาติห่าง ๆ วิ่งมาโวยวายขอเงินที่โรงงาน”
ซูเสี่ยวเหมยถือถ้วยชา นิ้วมือเคาะเบา ๆ ที่ขอบถ้วย
“จำได้ น้าชายลูกพี่ลูกน้องคนนั้นของคุณใช่ไหม”
“ก็เขานั่นแหละ” เสิ่นหว่านกลอกตา “บอกว่าเมื่อก่อนเคยช่วยพ่อฉัน ถือใบกู้ยืมเก่า ๆ ที่รื้อมาจากซอกหลืบไหนก็ไม่รู้ใบหนึ่ง ยืนกรานว่าบ้านฉันติดหนี้เขา 200,000 หยวน พอฉันไม่ให้ก็นั่งร้องห่มร้องไห้อยู่หน้าประตูโรงงาน ร้องอยู่สามวันสามคืน หน้าไม่อายจริง ๆ”