เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 270 คนในหมู่บ้านไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว ในใจทุกคนล้วนมีตาชั่งอยู่
โจวชุ่ยเฟินเก็บโทรศัพท์มือถือใส่กระเป๋าแล้วเดินกลับมาที่หอพัก
หลินเจี้ยนกั๋วกำลังนั่งแทะหมั่นโถวแห้ง ๆ อยู่ตรงริมเตียงชั้นล่าง พอได้ยินเสียงประตูก็เงยหน้าขึ้น สองสามีภรรยาสบตากัน ต่างมองเห็นความโล่งอกโล่งใจบนใบหน้าของอีกฝ่าย
โจวชุ่ยเฟินเอื้อมมือไปลงกลอนประตู ยื่นหน้าเข้าไปใกล้หูของหลินเจี้ยนกั๋วแล้วกดเสียงต่ำอย่างที่สุด “สำเร็จแล้ว เดือนนี้ไม่ต้องคืนแล้ว”
หลินเจี้ยนกั๋วกลืนหมั่นโถวในปากลงคอ แล้วพ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่
เงิน 5,000 หยวน สำหรับพวกเขาในตอนนี้ นั่นคือความอุ่นใจในการฉลองตรุษจีน
โจวชุ่ยเฟินนั่งลงตรงข้ามเขา ระหว่างทั้งสองคนคั่นด้วยโต๊ะพับหนึ่งตัว บนโต๊ะมีผักกาดดองจ้าฉ่ายครึ่งซองกับแก้วเคลือบสองใบ
ในหอพักแปดคนห้องนี้ เพื่อนร่วมงานคนอื่นต่างลากลับไปก่อนล่วงหน้าแล้ว เหลือเพียงพวกเขาสองสามีภรรยาเท่านั้น