กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 268 แม่สามีตอนมีชีวิตอยู่ดีแค่ไหน ยังไม่ทันได้เสวยสุขสักวันก็จากไป ร้องไห้อย่างจริงใจยิ่งนัก
ตอนที่เธอเดินผ่านหน้าพวกเขา เธอไม่ได้แม้แต่จะเหลือบมองพวกเขาสักแวบเดียว
ไม่ใช่ความเย็นชาที่จงใจสร้างขึ้น แต่เป็นเพราะไม่มีความจำเป็นนั้น
สิ่งที่ควรพูดหลินเจี้ยนจวินก็พูดไปหมดแล้วเมื่อวานนี้
พูดอีกรอบ คนที่ตายไปแล้วก็ฟื้นกลับมาไม่ได้
เธอหาห้องเก็บศพจนพบ
ยามผลักประตูเปิดออก ไอเย็นก็ปะทะเข้าใบหน้า พร้อมกลิ่นฉุนหวานเลี่ยนอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของฟอร์มาลิน
แม่หลินนอนอยู่บนเตียงเหล็กกล้าไร้สนิมตรงกลาง คลุมด้วยผ้าขาวคลุมศพหนึ่งผืน
ซูเสี่ยวเหมยเดินเข้าไป ยืนอยู่ข้างเตียง
เธอไม่ได้เปิดผ้าขาวคลุมศพออก