เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 266 เมื่อคืนนี้ ตอนพาพี่ใหญ่พี่สะใภ้ใหญ่กลับมาส่งก็ร่อแร่แล้ว
ดึกสงัดแล้ว ซูเสี่ยวเหมยกำลังกระชับเสื้อคลุมอาบน้ำของโรงแรมพลางยืนอยู่ตรงระเบียง มองดวงจันทร์ของมัลดีฟส์ค่อย ๆ ลอยขึ้นมาจากเส้นขอบฟ้าจรดผืนทะเล
แสงจันทร์สาดทอลงบนผิวน้ำ แตกกระจายเป็นเกล็ดประกายสีขาวเงินระยิบระยับเต็มผืนทะเล
เธอถือแก้วนมร้อนไว้ ดื่มไปหนึ่งอึก แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาส่งข้อความหาหลินเจี้ยนจวินว่า “ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหมคะ?”
ผ่านไปครึ่งนาที ทางนั้นก็ตอบกลับมาสั้น ๆ ว่า “เรียบร้อยดีทุกอย่าง เที่ยวให้สบายใจเถอะครับ”
ผ่านไปอีกไม่กี่วินาที ก็ส่งเพิ่มมาอีกประโยคว่า “อันอันบอกว่าคิดถึงคุณนะ”
ซูเสี่ยวเหมยยิ้มออกมาเล็กน้อย แล้วพิมพ์ตอบว่า “บอกเขาว่าพอกลับไปจะเอาหอยสังข์ทะเลอันใหญ่ไปฝาก แบบที่แนบหูแล้วได้ยินเสียงคลื่นทะเลน่ะ”