ตอนที่ 249 เยว่เป่าเดินเฉียดประตูยมโลกมาหนหนึ่ง ลูกยังนอนอยู่ในตู้อบเด็ก

ตอนที่ 249 เยว่เป่าเดินเฉียดประตูยมโลกมาหนหนึ่ง ลูกยังนอนอยู่ในตู้อบเด็ก

เขานั่งยอง ๆ อยู่ข้างเตียง ยื่นริมฝีปากไปแนบชิดข้างหูของเธอ เสียงเบาจนมีเพียงสองคนเท่านั้นที่ได้ยิน

“เยว่เป่า ชาตินี้มีแค่คนนี้คนเดียวพอนะ”

“ฉันจะไม่ยอมให้เธอต้องมาทรมานแบบนี้อีกแล้ว ชาตินี้จะไม่ให้มีอีกแล้ว”

หยดน้ำตาไหลซึมออกจากหางตาของเยว่เป่า ไหลผ่านขมับหยดเข้าสู่เส้นผมตรงขมับที่เปียกชุ่ม

ริมฝีปากของเธอขยับเล็กน้อย คล้ายยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เปลือกตากลับหนักอึ้งเกินไป ยังไม่ทันได้พูดออกมาก็ปิดสนิทลงอีกครั้ง

ซูเฉินใช้แขนเสื้อปาดหน้า โน้มตัวลง มือข้างหนึ่งประคองศีรษะของเธอไว้ มืออีกข้างจับขอบเตียง แล้วเข็นเตียงเคลื่อนย้ายผู้ป่วยมุ่งหน้าไปยังห้องพัก

ทางเดินทอดยาว หลอดไฟนีออนส่องผ่านศีรษะไปทีละดวง ทอดเงาของคนทั้งสองให้ยืดยาวและหดสั้นสลับกันไป