กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 242 พี่น้องแท้ตัดกระดูกก็ยังมีเส้นเอ็นเชื่อมกัน พวกคุณอยากได้เงินก็ไปหาเขาสิ
“หลินเจี้ยนกั๋ว แกเปิดประตูให้ฉันเดี๋ยวนี้!”
เสียงตะโกนนี้เธอคุ้นเคยดี
เป็นพี่เขยฝั่งบ้านเดิมฝ่ายหญิงของโจวชุ่ยเฟิน รูปร่างสูงใหญ่ล่ำสัน อารมณ์ร้อนเป็นที่สุด
ตอนที่หลินเจี้ยนกั๋วกับโจวชุ่ยเฟินไปยืมเงินคราวนั้น ทั้งคู่ช่วยกันเกลี้ยกล่อมหวังเต๋อฟู่คนนี้จนหัวหมุน ตบหน้าอกรับประกันเป็นมั่นเหมาะว่าแค่สามเดือนก็ได้ทุนคืน
จากสามเดือนกลายเป็นครึ่งปี ครึ่งปีกลายเป็นหนึ่งปี ปีแล้วปีเล่า รูรั่วทางการเงินยิ่งพอกพูนใหญ่ขึ้น หนี้สินเพิ่มพูนขึ้นราวกับก้อนหิมะกลิ้งทวีคูณ
หวังเต๋อฟู่พาคนมาด้วย
รถตู้สีดำ 2 คันจอดลงตรงหน้าประตูบ้านพี่ใหญ่ พอประตูรถเปิดออก ชายฉกรรจ์ 7-8 คนก็ก้าวลงมา แต่ละคนกำยำล่ำสัน ยืนเรียงแถวหน้ากระดานอยู่หน้าประตู อานุภาพราวกับกำลังถ่ายทำภาพยนตร์
คนในหมู่บ้านได้ยินเสียงต่างก็ชะโงกหน้าออกมาดู