กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 234 ฉันก็ไม่ได้บังคับว่าต้องหนึ่งล้าน ขอยืมสักห้าหกแสนก่อน เอาไปอุดหนี้ที่ด่วนที่สุด
“เธอแน่ใจนะว่าบ้านลูกชายคนที่สามมีเงินมากขนาดนั้นจริง ๆ?”
“พวกเราไปดูวันนี้ก็รู้แล้วไม่ใช่เหรอ?”
โจวชุ่ยเฟินพูดพลางลุกขึ้นยืน กลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อคลุมสะอาดตัวหนึ่ง
เธอตั้งใจหวีผมจนเรียบกริบ แล้วยังรื้อผ้าพันคอสีทองผืนหนึ่งจากในตู้ออกมาพันคอ
ในเมื่อจะไปยืมเงิน อานุภาพย่อมแพ้ไม่ได้
เธอยังยัดสำเนาหนังสือรับสภาพหนี้ที่ยับยู่ยี่แผ่นนั้นลงในกระเป๋า กะว่าพอไปถึงบ้านลูกชายคนที่สามจะแกล้งร้องไห้โอดครวญว่าจนก่อน จากนั้นค่อยพูดถึงไมตรีฉันพี่น้อง สุดท้ายค่อยฟาดคำข่มขู่ใส่
หลินเจี้ยนกั๋วนั่งอยู่บนธรณีประตู บุหรี่ในมือไหม้ลามไปถึงก้นกรอง
เขาไม่ได้สังเกตเลยว่า ตัวเองถูกโจวชุ่ยเฟินผลักดันจนก้าวขึ้นสู่เส้นทางที่ไม่อาจหวนกลับไปแล้ว