กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 214 ได้ยินว่าพวกแกก็ทำโรงเรือนสามร้อยหมู่ด้วย รวยแล้วใช่ไหม?
สามคำสั้น ๆ ที่ฟังดูเบาหวิว ราวกับกำลังพูดว่ามื้อเที่ยงวันนี้กินบะหมี่ไปหนึ่งชาม
แต่ยามที่เขาเอ่ยคำนี้ ลูกกระเดือกกลับขยับขึ้นลงหนึ่งครั้ง เส้นเอ็นปูดที่คอขึงตึงจนเห็นเป็นเส้นบาง
บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเงียบลงชั่วขณะ
ใบหน้าไม่คุ้นตาหลายคนที่นั่งอยู่ตรงมุมห้องต่างสบตากัน บางคนวางตะเกียบลง บางคนยกแก้วเหล้าขึ้น
“ประมาณหนึ่งล้านหรือ พี่น้องเจี้ยนกั๋ว เก่งจริง ๆ”
“ทำไร่ทำนาก็ยังกลายเป็นเศรษฐีเงินล้านได้ เจ๋งสุดยอด”
คำเยินยอธรรมดาทั่วไปไม่กี่คำลอยมา หลินเจี้ยนกั๋วก็ยืดแผ่นหลังตรงขึ้นอีกสองส่วน
โจวชุ่ยเฟินกลั้นยิ้มที่มุมปากไม่อยู่ เธอเอื้อมมือไปหยิบถั่วลิสงบนโต๊ะ กิริยาท่าทางแฝงไว้ด้วยความลำพองใจที่ปิดไม่มิด