ตอนที่ 211 สภาพจนกรอบอย่างบ้านนั้นกินอะไรก็เหมือนกัน...

ตอนที่ 211 สภาพจนกรอบอย่างบ้านนั้นกินอะไรก็เหมือนกัน...

สี่สิบนาทีต่อมา รถทั้งสองคันก็มาจอดเทียบที่หน้าประตูบ้านน้าสาม

ประตูรั้วหมู่บ้านจัดสรรเปิดแง้มไว้ครึ่งหนึ่ง ในลานบ้านมีสิ่งของเบ็ดเตล็ดกองระเกะระกะ รถสามล้อที่มีฝุ่นเกาะหนาคันหนึ่งจอดเอียงอยู่ใต้โคนกำแพง

หน้าประตูใหญ่มีคนยืนอยู่เพียงคนเดียว

น้าสาม

ชายวัยหกสิบเศษ สวมเสื้อสเวตเตอร์ไหมพรมสีเทาที่เป็นขุย ด้านนอกสวมทับด้วยเสื้อแจ็กเก็ตตัวเก่าสีน้ำเงินเข้ม ผมบางตาหวีปัดไปข้างหลัง ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอยและรอยยิ้ม

“มาแล้วเหรอ ๆ! รีบเข้ามา รีบเข้ามาเลย!”

เขาถูไม้ถูมือเดินเข้ามาต้อนรับอย่างกระตือรือร้น ทักทายทีละคน ดึงมือหลินเจี้ยนกั๋วไปตบแล้วตบอีก

ตอนซูเสี่ยวเหมยลงจากรถก็กวาดสายตามองหมู่บ้านจัดสรรแวบหนึ่ง