กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 192 ทำธุรกิจ ต้องเขียนให้ชัดเจน วันหน้าเจอกันจะได้สบายใจ
“แม่ เข้ามานั่งก่อนสิคะ เจี้ยนจวินกำลังต้มโจ๊กอยู่ในห้องครัว”
ซูเสี่ยวเหมยเบี่ยงตัวหลบตรงประตู สายตาเหลือบไปเห็นถุงผ้าในมือของแม่หลิน ปากถุงมีผักกาดขาวเปื้อนโคลนสองหัวโผล่ออกมา
แม่หลินวางถุงไว้ข้างประตู ไม่ได้เดินเข้าไปข้างใน แต่เอาปลายแขนเสื้อเช็ดหัวตาก่อน
“พี่สะใภ้ใหญ่ของเธอเมื่อคืนก็อาละวาดจนถึงกลางดึกอีก พ่อเธอโมโหจนข้าวปลาไม่กิน เสี่ยวเหมย เธอเห็นแก่ที่สงสารพวกเราเถอะนะ…”
เสียงน้ำในห้องครัวหยุดลง หลินเจี้ยนจวินถือผ้าเช็ดมือเดินออกมา ยืนอยู่ข้างซูเสี่ยวเหมย
“แม่ พี่ใหญ่โทรมาเมื่อคืนแล้ว เงินพวกผมไม่ให้ยืมครับ”
ริมฝีปากของแม่หลินขยับ สายตามองข้ามเขาไป ยังคงจับจ้องที่ซูเสี่ยวเหมย
“ก็ไม่ได้บอกว่าจะไม่คืนนี่ รอให้ผ่านช่วงตรุษจีนไปก่อน…”
“จะคืนเมื่อไหร่ ใครเป็นคนคืน ท่านกำหนดได้ไหมคะ”