กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 190 ลำเอียงไม่เป็นธรรม อีกไม่ช้าก็พังกันหมด
มีคนชะโงกหน้ามองมาจากหน้าประตู แล้วกระซิบกระซาบกับคนข้าง ๆ ว่า “ภรรยาน้องสามจัดการธุระรอบคอบจริง ๆ กระทั่งรองเท้าก็ยังซื้อมาให้เข้าชุดกันหมด”
อีกคนเอ่ยรับ “ลูกชายคนที่สามออกเงินซื้อเสื้อผ้าให้พ่อแม่ ลูกชายคนรองกลับมาฉลองตรุษจีนยังต้องให้พ่อแม่ควักเงินให้ ส่วนลูกชายคนโตตรุษจีนแท้ ๆ ยังจะมาหาเรื่อง เป็นลูกเหมือนกันแท้ ๆ ทำไมถึงได้ต่างกันขนาดนี้”
เสียงนั้นไม่ดังนัก ทว่าคนในลานบ้านกลับได้ยินกันทั่ว
รอยยิ้มบนใบหน้าของหลิวหลิงค้างเติ่ง ยื่นมือไปดึงชายเสื้อตัวเอง
“พวกเราลูกเยอะ ค่าใช้จ่ายก็มาก คนแก่เขาสงสารเอ็นดูหลานชาย ให้เงินสักหน่อยมันจะเป็นอะไรไปคะ?”
“ใครบอกว่าไม่ให้คนแก่เอ็นดูหลานชาย?” โจวชุ่ยเฟินหันขวับกลับมา “ลูกบ้านฉันไม่ใช่หลานชายของพวกเขาหรือยังไง?”
สายตาของเธอตกลงบนม้านั่งยาว มองตั้งแต่ถุงใส่เสื้อผ้าไปจนถึงกล่องรองเท้า โทสะเดิมทีที่พุ่งใส่ครอบครัวสายรองพลันมีที่ระบายแห่งใหม่