กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 184 คนกันเองแท้ ๆ ฉันไม่เตือนแล้วใครจะเตือน? คนนอกไม่มาคอยเตือนเขาหรอก
ชาวบ้านคนนั้นส่งเสียง จุ๊ จุ๊ ทอดถอนใจแล้วเดินจากไป พลางทิ้งท้ายไว้ประโยคหนึ่ง “คนหนุ่มสาวขยันสู้ทนความลำบาก วันข้างหน้าชีวิตจะดีขึ้นเอง”
มีคุณป้าในหมู่บ้านคนหนึ่งเข็นรถผ่านมา เห็นพวกเขาสองคนเข้าจึงหยุดทักทาย
“อ้าว เจี้ยนจวิน เสี่ยวเหมย พวกเธอสองคนก็มารับจ้างทำงานอยู่ที่นี่เหรอ?”
ซูเสี่ยวเหมยยืนขึ้น พยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม
“ค่ะคุณป้า ช่วงก่อนปีใหม่ซูเปอร์มาร์เก็ตยุ่งมาก ขาดคน พวกเราสองคนเลยมาช่วยงานค่ะ”
คุณป้าถอนหายใจ ตบหลังมือเธอเบา ๆ
“พวกเธอสองคนผัวเมียทนลำบากเก่งจริง ๆ วันก่อนตรุษจีนยังไม่หยุดพักกันเลย”
ซูเสี่ยวเหมยยิ้ม ไม่ได้อธิบายอะไรมากความ
คุณป้าเข็นรถจากไป หันกลับไปกระซิบกระซาบกับคนข้าง ๆ