กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 177 คนจนก็มีปัญญาควักได้แค่นี้แหละ เธอทำแบบนี้พวกเราจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
“ไอ้หยา น้องสะใภ้สามอยู่บ้านนี่เอง ฉันกับพี่สะใภ้รองของเธอแวะมาหาน่ะ” โจวชุ่ยเฟินเสียงดังลั่น คำพูดส่งเสียงออกไปได้ไกลถึงครึ่งช่วงถนน
เธอปัดเกล็ดหิมะบนตัวออก ไม่รอให้เจ้านายเอ่ยทักทายก็นั่งลงข้างโต๊ะทันที
หลิวหลิงเดินตามหลังมา วางถุงในมือลงบนโต๊ะ ก้นถุงมีคราบน้ำซึมเยิ้มออกมาแล้ว
“เอาส้มมาฝากพวกเธอ ลองชิมของสดใหม่ดูสิ” หลิวหลิงเอ่ยอย่างเกรงอกเกรงใจ แต่สายตากลับจับจ้องเนื้อแพะที่กำลังเดือดพล่านอยู่ในหม้อ
ซูเสี่ยวเหมยเหลือบมองถุงใบนั้นบนโต๊ะ เปลือกส้มในถุงพลาสติกใสหม่นแห้งเหี่ยว มีอยู่หลายลูกที่ดำคล้ำ น้ำที่ไหลเยิ้มออกมาส่งกลิ่นเปรี้ยวเน่าคละคลุ้ง
คงเป็นส้มที่ขายไม่ออกเหลือทิ้งหลังพี่สะใภ้รองไปตั้งแผงขายของเป็นแน่