กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 161 เงินในบัญชีของภรรยาเจี้ยนจวินไม่ได้มีแค่นี้
ซูเสี่ยวเหมยหยิบกระดาษเช็ดมือมาเช็ดน้ำที่ขอบแก้ว แล้วเลื่อนแก้วน้ำไปไว้ตรงจุดที่พ่อหลินเอื้อมถึงได้สะดวก
“พี่สะใภ้พูดถูกแล้ว เรื่องรักษาพ่อสำคัญที่สุด จะจำบุญคุณใคร ค่อยว่ากันหลังพ่อพักฟื้นจนหายดีเถอะ”
โจวชุ่ยเฟินเดิมทีรอให้อีกฝ่ายเอ่ยถ่อมตนสักสองสามคำ แต่คำพูดที่เตรียมไว้ที่ริมฝีปากกลับต่อไม่ติด รอยยิ้มบนหน้าจึงดูฝืนเต็มทน
หลิวหลิงเบะปากอยู่ข้าง ๆ พลางดึงชายเสื้อของหลินเจี้ยนหมิน
“ฟังที่คนอื่นเขาพูดบ้างสิ วัน ๆ นายเอาแต่ก้มหน้าไม่พูดไม่จา ยุ่งอยู่ในไร่ทั้งปี กระทั่งค่าเล่าเรียนลูกยังต้องให้ฉันคอยกังวล”
หลินเจี้ยนหมินถอยไปทางประตูครึ่งก้าว ขากางเกงยังเปื้อนโคลนแห้ง ในมือกำถุงขนมปังที่ยังไม่ได้เปิดห่อไว้หนึ่งถุง