กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 138 มีเงินก็คือของจริง ไม่มีเงินอะไรก็เป็นของปลอมทั้งนั้น
แม่สามีนั่งตบต้นขาอยู่บนเก้าอี้ ไม่รู้ว่าควรจะดึงใครหรือห้ามใคร ได้แต่พร่ำบ่นวนไปวนมาซ้ำซาก
“นี่มันก่อเวรกรรมอะไรไว้นะ เวรกรรมอะไรกัน…”
พ่อสามีถอดนาฬิกาสีลอกเรือนนั้นออกจากข้อมือ พลิกไปพลิกมาดูอยู่หลายรอบ กล้ามเนื้อบนใบหน้ากระตุกเกร็ง เส้นเอ็นปูดโปนขึ้นมาทีละเส้นตรงขมับ
นับแสนกว่าหยวน
นำเข้าจากพม่า
กันน้ำได้
ล้วนเป็นของปลอม
ทั้งหมดเป็นของปลอมทั้งนั้น
พ่อสามีกำนาฬิกาไว้ในมือ ริมฝีปากซีดขาว มือที่ถือตะเกียบสั่นไม่หยุด