กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 96 ลูกคนรองกับลูกชายคนที่สามล้วนเป็นต้นหญ้า มีแค่ลูกคนโตเท่านั้นที่เป็นสมบัติล้ำค่า!
หลิวหลิงร้องไห้ไปพลางโต้กลับไปพลาง น้ำเสียงเจือสะอื้น
“พูดได้ไพเราะเพราะพริ้งจริงนะ! พ่อแม่ตรากตรำมาทั้งชีวิต หรือว่าการเลี้ยงดูยามแก่เฒ่ายังต้องดูว่าบ้านไหนมีเงินด้วยหรือ?”
“อย่าเอาคำว่าเสวยสุขมาเป็นข้ออ้างเลย ใครในใจกำลังคิดคำนวณลูกคิดอะไรอยู่ ทุกคนต่างก็กระจ่างแจ้งกันทั้งนั้น!”
หลินเจี้ยนหมินหน้าแดงก่ำด้วยความอัดอั้น
โจวชุ่ยเฟินแค่นหัวเราะออกมาทีหนึ่ง สุ้มเสียงดังลอยข้ามกำแพงลานบ้าน
“ฉันพูดความจริงนี่”
“พวกแกไร้ความสามารถกันเอง ก็อย่ามาโทษที่คนอื่นเขาดูถูกพวกแกเลย”
พ่อหลินเวลานี้ก็เอ่ยปากขึ้นมาเช่นกัน
“เอาละ ๆ เลิกทะเลาะกันได้แล้ว!”