ตอนที่ 70 นายมารับซื้อของเก่าใช่ไหม?

ตอนที่ 70 นายมารับซื้อของเก่าใช่ไหม?

เถ้าแก่ซุนเองก็เดินทอดน่องอย่างไม่รีบร้อนมาจากข้างประตูรถ สองมือล้วงกระเป๋ากางเกง น้ำเสียงเนิบนาบแต่ทุกคำล้วนเสียดแทงราวกับดาบ

“ซูเปอร์มาร์เก็ตของฉันเอาขึ้นวางขายได้อยู่หรอก แต่เธอต้องผ่านขั้นตอนการตรวจสอบตามระเบียบ การสูญเสียคิดกับเธอทั้งหมด กำหนดเวลาชำระเงินอย่างน้อย 45 วัน”

“ตอนนี้โซนอาหารสดในซูเปอร์มาร์เก็ต ผักใบกองพะเนินเป็นภูเขา ผู้บริโภคแทบไม่ชายตามองด้วยซ้ำ”

ทั้งสามคนพูดจบ ก็เงียบเสียงลงพร้อมกันราวกับนัดแนะกันไว้ สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่ซูเสี่ยวเหมยเป็นตาเดียว

สุดท้ายก็ถึงตาเจิ้งจิงลี้ลงมือปิดจ็อบ

เขาเลื่อนไอแพดไปที่หน้าใบเสนอราคาของหนังสือแสดงเจตนาจัดซื้อ แล้วหันมาให้ซูเสี่ยวเหมยดู

“เห็นแก่ต่อหน้าต่อตาพี่น้องแซ่หลิน และมีความสัมพันธ์ผ่านชุนเซิง แพลตฟอร์มของเราจึงยินดีออกหน้าทำข้อเสนอการรับประกันยอดขายให้”