กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 62 หนึ่งหมื่นหยวนซื้อที่ดินด่างเค็มผืนนั้น พวกเราขาดทุนเกินไปไหม?
ซูเสี่ยวเหมยดึงม้านั่งเล็กมานั่งลงตรงข้ามเขา
“ว่ามาสิ”
“ซื้อที่ดินด่างนั่นตั้งหนึ่งหมื่นหยวน พวกเราขาดทุนเกินไปหรือเปล่า?”
ซูเสี่ยวเหมยยืนอยู่ริมหน้าต่าง หันหลังให้เขา
หน้าต่างปิดไม่สนิท ลมราตรีพัดลอดผ่านช่องเข้ามา พัดพาปอยผมตรงหน้าผากของเธอไหวเบา ๆ
เธอไม่ได้หันกลับมา
“คุณคิดว่าขาดทุนงั้นเหรอ?”
“ฉันโตในหมู่บ้านมาตั้งแต่เด็ก สภาพของที่ดินผืนนั้นฉันรู้ดีที่สุด คราบด่างผุดขึ้นมาเป็นชั้น ๆ ตอนเด็กฉันเคยไปเลี้ยงแกะที่นั่น แม้แต่แกะยังไม่ยอมกินหญ้าตรงนั้นเลย”
น้ำเสียงของเขาไม่ได้ตำหนิต่อว่า แต่เป็นเพราะเสียดายเงิน