ตอนที่ 54 ลูกชายเหมือนผม

ตอนที่ 54 ลูกชายเหมือนผม

หลินเจี้ยนจวินถือเสื้อผ้าไปจ่ายเงิน

“ซื้อแค่นี้เหรอคะ?”

“มีใส่พอแล้วครับ”

ซูเสี่ยวเหมยไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่จดจำไว้ในใจ เดี๋ยวค่อยกลับไปซื้อเพิ่มให้เขาในเน็ตอีกสักสองสามตัว

ตอนเดินลงมาจากชั้นสี่ พลอยผ่านโซนของใช้ในบ้าน ฝีเท้าของซูเสี่ยวเหมยก็ชะลอช้าลง

บนผนังด้านหนึ่งแขวนชุดเครื่องนอนลวดลายต่าง ๆ เอาไว้ เธอเดินตรงเข้าไป

พอซูเสี่ยวเหมยได้สัมผัสชุดเครื่องนอนผ้าแฟลนเนลสี่ชิ้นเข้า ทั้งตัวก็แทบก้าวขาไม่ออก

เนื้อผ้านั้นหนานุ่ม นิ้วมือจมลงไปราวกับได้กดลงบนก้อนเมฆปุยฝ้าย

ปลอกผ้านวมเป็นสีเทาอบอุ่น เรียบง่ายสบายตา พอยกขึ้นมาแนบจมูกดมดู ก็ไม่มีกลิ่นฉุนกวนใจแบบผ้าเกรดถูก ๆ