กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 22 ซื้อคอมพิวเตอร์
ชามใบสุดท้ายในห้องครัวตกลงในกะละมังไม้ ส่งเสียงดังเบา ๆ หลินเจี้ยนจวินถลกแขนเสื้อขึ้น ยืนอยู่ข้างประตูแล้วกดเสียงต่ำ “มะรืนนี้ผมจะไปรับเสี่ยวเฉินที่สถานีในตำบล พอดีถือของกลับมาด้วย จะได้ไม่ต้องให้คุณวิ่งไปวิ่งมา”
ซูเสี่ยวเหมยกำลังใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดมือ ได้ยินคำนี้ก็เงยหน้าขึ้นห้ามเขาทันที “ไม่ต้องหรอก คุณเฝ้าการก่อผนังที่ไซต์งานก่อสร้างไป อย่าเพิ่งวอกแวก ถ้าตรงนั้นมีปัญหาขึ้นมา ส่วนที่ตามมาข้างหลังจะพากันวุ่นวายไปหมด”
หลินเจี้ยนจวินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า ความกระตือรือร้นบนใบหน้าที่อยากจะช่วยแบ่งเบาภาระของเธอก็พลันหดหายไป “ได้ ผมจะเฝ้าไว้”