ตอนที่ 20 หัวหน้าคนงานที่ดินสามร้อยหมู่

ตอนที่ 20 หัวหน้าคนงานที่ดินสามร้อยหมู่

สายตาของจางชิงซานเลื่อนจากหลินเจี้ยนจวินมาหยุดอยู่ที่ซูเสี่ยวเหมย

ซูเสี่ยวเหมยไม่ได้ส่งเสียงพูดอะไรมาโดยตลอด

ตั้งแต่วินาทีที่จางชิงซานหยิบสัญญาฉบับนั้นออกมา ลูกคิดในสมองของเธอก็ดีดคำนวณไม่หยุด

สามร้อยหมู่

ทำไมเถ้าแก่คนก่อนถึงขาดทุนล่ะ เพราะไม่เข้าใจการเพาะปลูก หลับหูหลับตานำสายพันธุ์ระดับสูงเข้ามาลง ไม่มีระบบบริหารจัดการ อาศัยแค่การทุ่มเงินยื้อฝืนประคองไว้ล้วน ๆ

แต่ถ้ามีระบบเกษตรอัจฉริยะของซูเฉินล่ะ

การติดตั้งเซ็นเซอร์ การรวบรวมข้อมูล อัลกอริทึมเอไอปรับควบคุมอุณหภูมิความชื้นและน้ำและปุ๋ยโดยอัตโนมัติ การแจ้งเตือนล่วงหน้าโรคและแมลง ทั้งการลงทุนผลผลิตของที่ดินทุกหนึ่งหมู่แม่นยำถึงทศนิยมสองตำแหน่ง

ที่ดินสามร้อยหมู่เมื่อผสานกับระบบนี้ มันไม่ใช่หลุมไร้ก้น แต่คือแท่นพิมพ์ธนบัตร

ทว่าความคิดนี้หมุนวนในหัวแค่สองรอบ เธอก็กดมันเอาไว้ก่อน