เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 6 พี่สะใภ้ใหญ่มาหา "ถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ
ฝ่ามือของโจวชุ่ยเฟินตบลงบนประตูสังกะสี สะเทือนจนเศษสนิมบนกรอบประตูร่วงกราวลงมา
ซูเสี่ยวเหมยไม่รีบร้อนลุกขึ้น นั่งอยู่ริมขอบเตียงพลางรวบผม แล้วค่อยสวมเสื้อยืดตัวเก่าอย่างเนิบนาบ
หลินเจี้ยนจวินพลิกตัวลงจากเตียงแล้ว กดเสียงต่ำพูดขึ้นมาคำหนึ่ง ผมไปเปิดประตูเอง
ซูเสี่ยวเหมยดึงแขนเขาไว้ น้ำเสียงแผ่วเบา
“จำไว้นะ พวกเราจน จนดังเสียงโลหะกระทบกัน บ้านในเมืองขายขาดทุนไปแสนกว่าหยวน หนี้รถก็ยังค้างอยู่ ที่กลับมาก็เพราะไม่มีเงินแล้ว”
หลินเจี้ยนจวินพยักหน้า
ประตูลานบ้านถูกดึงเปิด บานพับส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูงขึ้นมาอีกครั้ง
โจวชุ่ยเฟินเบียดตัวเข้ามาทันที ยัดถุงลูกท้อเหี่ยวเฉานั้นใส่อกของหลินเจี้ยนจวิน ลูกตากวาดข้ามไหล่เขา สำรวจลานบ้านทั้งในและนอกจนปรุโปร่ง