เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 863 สันตะปาปาจะทำตามใจชอบได้หรือ ?
พระหัตถ์ของทวยเทพค่อย ๆ ยกขึ้น ประคองค้ำจุนทั้งเมืองเอาไว้
ใต้กำแพงเมือง ฐานหินอันหนาหนักค่อย ๆ หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวตามแนวอักขระเทพสีทอง ชั้นหินไม่กี่แห่งสุดท้ายที่เชื่อมต่อกับผืนดินแตกหักดังสนั่น เศษหินและดินร่วงหล่นลงเบื้องล่าง กำแพงเมืองสีขาวบริสุทธิ์ หอคอยสูงสีทอง และย่านถนนที่ทอดยาวต่อเนื่อง พลันลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าพร้อมกัน
ผู้ศรัทธาบนลานกว้างคว้าแขนของญาติมิตร เงยหน้ามองเมฆหมอกที่พัดผ่านระหว่างสิ่งปลูกสร้าง บางคนคุกเข่าอยู่กับที่ หน้าผากแนบชิดแผ่นหิน บางคนเกาะราวระเบียง ชะโงกหน้ามองออกไปนอกเมืองอย่างระมัดระวัง
ทุ่งนาและถนนหนทางกำลังหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว
ค่ายพักนอกเมืองเรียงรายเป็นผืนกว้าง รถม้าและผู้คนแถวท่าเรือลอยฟ้า มองเห็นเพียงเค้าโครงเล็กจิ๋วอันหนาแน่นเท่านั้นแล้ว
“พวกเราลอยขึ้นมาจริง ๆ ด้วย…”
หญิงคนหนึ่งกอดลูกไว้ในอ้อมอก ชี้ไปเบื้องหน้าด้วยมืออันสั่นเทา เด็กมองตามมือของเธอ จึงพบว่าชั้นเมฆที่เมื่อครู่ยังอยู่เหนือศีรษะ บัดนี้กลับมาอยู่ข้างกำแพงเมืองแล้ว
ด้านนอกเมือง บรรดาผู้จาริกแสวงบุญที่เข้าเมืองไม่ทันต่างวิ่งกรูออกจากค่ายพัก
พวกเขายืนอยู่บนทุ่งโล่งกว้าง เฝ้ามองนครทองคำขาวอันมหึมาแห่งนั้นลอยสูงขึ้นเรื่อย ๆ ร่างเวทของทวยเทพยืนล้อมรอบ ปีกที่กางออกบดบังแผ่นฟ้า ฝ่าพระหัตถ์สีทองประคองก้นเมือง ส่งนครศักดิ์สิทธิ์ทั้งเมืองเข้าสู่ทะเลหมอก