เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 831 พวกเราหนีไม่พ้นหรอก!
แทบจะในเสี้ยวพริบตาที่เขตเมืองตะวันตกดิ่งร่วง รอยแยกที่ทอดยาวทะลุหลายกิโลเมตรก็พลันปรากฏขึ้นบนถนนกลาง
รอยแยกทอดยาวจากห้องโถงสภาไปตลอดทางจนถึงเขตเมืองเหนือ บ้านเรือนตลอดเส้นทางทยอยถล่มลงมา คานหินรับน้ำหนักใต้ดินเปิดโล่งสู่ผืนอากาศ แล้วแตกหักเป็นแถบ ๆ ภายใต้แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวที่เกิดจากเมืองที่เอียงกระเท่เร่
โบสถ์ใหญ่หลายแห่งทางตอนเหนือล้มคว่ำลงพร้อมกัน
ยอดแหลมสูงตระหง่านปะทะกัน เทวรูปขนาดยักษ์หลุดออกจากฐาน ทะลวงหลังคาโดมลงมาฟาดใส่โถงสวดภาวนา ระฆังทองแดงที่แขวนอยู่ในหอระฆังต่างร่วงหล่นลงมา เสียงระฆังทึบหนักผสมปนเปกับเสียงกึกก้องกัมปนาทของการพังทลายของสิ่งปลูกสร้าง ดังแว่วไปไกลลิบในสายหมอกสีเทา
เรือรบวงนอกเริ่มหลบหนี
เรือรบบางลำตัดสายเคเบิลได้ทันเวลา อาศัยชิ้นส่วนของตนเองแล่นมุ่งหน้าไปยังแดนไกล แต่เรือส่วนใหญ่กลับถูกกระแสลมที่เกิดจากการจมลงของนครศักดิ์สิทธิ์ลากเข้าหาตัวเมือง ใบเรือ ตัวเรือ และสิ่งปลูกสร้างใกล้เคียงชนกระแทกกันไม่หยุดยั้ง
เรือเหาะลำเลียงพลที่เพิ่งลอยขึ้นมาจากใต้ชั้นเมฆตกอยู่ในความโกลาหล
ลำหน้าพยายามหักเลี้ยวสุดชีวิต ลำหลังยังคงไต่ระดับขึ้นไป เรือเหาะหลายสิบลำเบียดเสียดกันอยู่ในน่านฟ้าวงนอกของนครศักดิ์สิทธิ์ ชนปะทะกันเอง ทั้งยังถูกหินยักษ์ที่เหวี่ยงออกมาตอนที่เมืองแตกตัวพุ่งทะลวงเข้าใส่
เศษซากกำแพงเมืองชิ้นหนึ่งหมุนคว้างลอยออกมา