เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 633 ความอัปยศและคำสัญญาของดยุก
ไวเคานต์เรตกัดฟันสองมือกุมดาบพุ่งทะลวงต่อไป จากนั้นก็ปะทะเข้ากับนายทหารเวสเซกซ์นายหนึ่งซึ่งหน้า
หมวกเกราะของนายทหารผู้นั้นเสียบประดับขนนกสีดำ ดาบโค้งบนหลังม้าในมือฟันเฉียงลงมา
ไวเคานต์เรตเอี้ยวตัวหลบแล้วตวัดดาบใหญ่ฟันขวาง ดาบเล่มนี้เฉือนลึกเข้าไปตามรอยต่อเกราะไหล่ของอีกฝ่าย ในชั่วพริบตาที่ม้าสองตัวสวนกัน เขาก็กระชากดาบกลับอย่างแรง คมดาบกรีดพาหยดโลหิตสาดกระเซ็นเป็นสาย นายทหารผู้นั้นก็พลัดตกจากหลังม้าไปโดยตรง
“กดดันเข้าไป!” ไวเคานต์เรตตะโกนเสียงแหบแห้ง “อย่าให้พวกมันกระจายตัวได้!”
เสียงคำรามของทหารม้าไมน์ลันด์ดังกึกก้องขึ้นอีกครา ม้าศึกหลายตัวถูกศรปักร่างนับสิบดอก ทว่ายังคงส่งเสียงร้องกู่ก้องควบตะบึงไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่งใต้การบังคับของผู้ขี่