เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 621 จำไว้ อย่าพูดภาษาคาเปเทีย!
แฮร์มันน์ถึงกับสะอึกพูดไม่ออกในทันที
เขาย่อมรู้อยู่แล้วว่า “พ่อค้าซิการ์” ที่แกรนด์ดยุกเอ่ยถึงหมายถึงผู้ใด ทว่าคำพูดเช่นนี้ใช่สิ่งที่นายทหารคนสนิทอย่างเขาจะสอดปากรับคำได้เสียที่ไหน
หากเออออไปตามคำที่แกรนด์ดยุกอยากฟัง ไม่แน่วันหน้าเขาอาจถูกมัดตรึงบนตะแลงแกงเผาทั้งเป็นเพราะประโยคนี้ก็เป็นได้
ทว่าหากไม่เออออตามแกรนด์ดยุก ด้วยอารมณ์อันบูดบึ้งของแกรนด์ดยุกในช่วงนี้… ไม่แน่ว่าเขาอาจอยู่ไม่ทันถึงเวลาขึ้นตะแลงแกงเผาด้วยซ้ำ…
เคราะห์ดีที่เอิร์นสต์เองก็ไม่ได้หวังคำตอบจากเขาอยู่แล้ว เขาปัดมือพลางมองข้ามแฮร์มันน์ที่ยืนอ้ำอึ้งนิ่งเงียบไป
“ออกไปเถอะ”
แฮร์มันน์ก้มหน้ากราบลาถอยออกไปด้วยความโล่งอกราวกับยกภูเขาออกจากอก
ครั้นประตูปิดลง ภายในห้องก็เหลือเพียงเอิร์นสต์อยู่ตามลำพัง